4. Maciejowa - Dziwiszów

Fajnie, kolejny dzień mogłam wędrować. Nie była to jakaś szalona wyprawa, ale sprawiła nam dużo przyjemności, chociaż nie do końca, a dlaczego? to w dalszej części wpisu wyjaśni się. Wyruszamy w Maciejowej, właściwie to jest cały czas Jelenia Góra. Idziemy polną drogą obok mojego ulubionego drzewa. Niestety musimy uważać, pod nogami zamrożone kałuże i śliskie podłoże przysypane niby śniegiem. 

Koleżanki mają kijki, więc im łatwiej iść. Ja jak "baletnica" na lodzie balansuje momentami. Dochodzimy do grupy stawów hodowlanych. Obecnie jak widać część zmrożonych, a niektóre mają spuszczoną wodę. 

Na jednym ze stawów jest trochę wolnej przestrzeni i tutaj zgromadziło się liczne ptactwo wodne jak łabędzie, kaczki i gęsi kubańskie. Na przeciwległym brzegu widać kręcące się koniki polskie, szkoda, że nie mogłam tam podejść. 

gęsi kubańskie

Niestety widok trochę mnie zszokował, bo zostało wycięte mnóstwo młodnika, niby to samosiejki, ale mi żal każdego drzewa. A druga niezbyt miła sprawa to; koleżanka dopiero zorientowała się, że szła bez plecaka. Jak wydedukowałyśmy musiała zostawić go wysiadając z autobusu. Próbowałam dodzwonić się do MZK, ale dzisiaj to trudno było - święto. Nic innego nie pozostało Jej tylko szybko wrócić i podjechać do Zajezdni. My poszłyśmy dalej. Zaszłyśmy do "Chatki Niedźwiadka" i tam czekałyśmy na wiadomość od koleżanki czy odzyskała plecak. Wypiłyśmy kawę i kiedy wychodziłyśmy otrzymałam wiadomość, że przygoda z plecakiem zakończyła się pozytywnie.

 

I tak zakończyłyśmy naszą wędrówkę, jeszcze krótki odcinek drogi i jesteśmy ponownie na przystanku miejskiej komunikacji, skąd wracamy do domu. Przeszłyśmy znowu ok 8 km.

3. Przesieka - Jagniątków

Kolejna wędrówka tylko 8 km. ale też przyjemna. Startujemy we trójkę z Przesieki, dokąd dojeżdżamy jak zwykle miejskim autobusem. Zaczynamy gdzieś tak w połowie miejscowości. Idziemy uliczkami  wzdłuż potoku Czerwień. Mijamy zabudowania stare i dopiero co postawione, każde w swoim rodzaju. Przechodzimy obok molocha zwanego onegdaj domem wczasowym "Łucznik", jak sama nazwa sugeruje, był to dom wczasowy zakładów w Radomiu. Obecnie zwany "Rezydencją Markus" i ma się jak widać dobrze. Nas to jednak nie interesuje, opuszczamy opłotki Przesieki i wchodzimy do lasu na szlak żółty. Jest to tak lajtowa droga, że aż chce się iść. pod nogami nawet coś skrzypi na znak zimowego śniegu. Jednak to mało podobne do  śniegu jakaś kasza zmrożona. Ważne, że świeci słońce od razu jest człowiekowi raźniej w przeciwieństwie wczorajszego dnia. Mijamy nawet pojedyncze osoby. Korzystamy z tych chwil słonecznych, bo co nam zostało prawdziwej zimy nie widać. Wreszcie dochodzimy do opłotków Jagniątkowa. I tutaj kończymy tą wędrówkę, tym razem nie będzie kawy jak zwykle Karczma zarezerwowana, nic to będzie następna. 

Piękna szopka

I tak mija kolejny dzień spaceru, kiedy wracam do domu jestem spokojna naładowana pięknymi widokami. Dziękuję za odwiedziny i pozostawione słowo komentarza.

2. Podgórzyn - Sosnówka

Wróciłam z drugiej w tym roku wędrówki, przedeptałam blisko 9 km. Dobry wynik jak na dzisiejszy dzień. Jest tak paskudnie, mimo, że tylko lekko padało od czasu do czasu. Jednak tak szare i bure dni w żaden sposób nie zachęcają do wyjścia z domu. Gdyby nie to, że już we krwi chyba mam to łażenie - nie wyszłabym z domu. Mając w alternatywie książkę,  filiżankę dobrej kawy, transmisje sportowe. Myślę sobie w lesie będzie cicho, zdrowe powietrze, będę mogła zebrać myśli. Właściwie nic z tego, wszędzie puste place po wyrębie drzew. Szczególnie teraz kiedy nie ma liści na gałęziach widać ten smutny obraz, łysych polan. Wręcz wyć się chce. Dzisiaj wybrałyśmy się we trójkę, najpierw do Podgórzyna dojeżdżamy miejskim autobusem. Dalej idziemy pieszo. póki co ulicą asfaltową mijając po jednej stronie całkiem ładne wille, a po drugiej stronie rozciąga się widok "zbiornika Sosnówka", rezerwuar wody pitnej, na brzegu którego powstały apartament owce. Nie wiem jak to się ma do siebie. Gdzieś tam na horyzoncie widać ruiny zamku ks. Henryka na górze Grodna. Wchodzimy do lasu, jest cicho tylko widoki jakieś takie smutne. Dochodzimy do miejsca gdzie powstały leśne rezerwuary wody w miejscach dawnych stawów. Po chwili wyłania się kompleks budynków dawnego ośrodka wczasowego "Kukułka". Obecnie przedstawia obraz rozpaczy. Pusto, wejścia zamurowane, ściany odrapane. Znowu idziemy nową asfaltową ulicą, którą prowadzi szlak czarny. Przechodzimy obok nowych jak i starych zabudowań Sosnówki, która jest bardzo pagórkowato położona. Kiedy spojrzy się w górę widać przez rzadko rosnące drzewa zarysy kolejnej wielkiej budowy apartamentowców. W pewnym momencie szlak schodzi z szosy i dalej prowadzi lasem.  My zaś skręcamy w lewo i ponownie schodzimy w dół obok "Kukułki" i dochodzimy do Dolnej Sosnówki i tutaj już kończymy naszą wędrówkę. Czekamy na autobus PKS, niestety miejski jeździ w wolne dni raz czy dwa na dobę. To też jeden z mankamentów uprawiania pieszej turystyki. 

odbudowane ruiny zamku ks. Henryka

ośrodek "Kukułka"

kolejny apartamentowiec

Zaczyna padać

 

1 Nowy Rok

Pierwszy dzień Nowego Roku i pierwsze 6 km spaceru. Myślę, że każdy następny będzie dłuższy. Dzisiaj tylko w pobliżu swego osiedla. Po doczekaniu się 24 godz. i złożeniu siostrze telefonicznych życzeń dospałam resztę nocy. Koleżeństwo gdzieś tam balowało, to też musiałam zadowolić się własnym towarzystwem. Nie narzekałam. Wiatr hulał, słońce świeciło, zimy ani śladu, jest wysoko w górach. W pobliżu osiedla już w miejscowości Jeżów jest tzw. góra Szybowcowa (561m npm). W dobrych czasach często można było spotkać gdzieś nad nią latających szybowników, paralotniarzy czy skaczących spadochroniarzy. Obecnie nastąpił zastój w tej działalności nie znany dla mnie. U podnóża wyrasta nowe osiedle domków. Na szczęście można jeszcze spacerować istniejącymi polnymi drogami. Wprawdzie nie dotarłam do samego szczytu, ale to nie szkodzi. Niestety oburzył mnie widok jadących samochodów po łące, aż na szczyt. 

Jeszcze raz życzę wszystkim odwiedzającym moją stronę samych pięknych dni w tym Nowym 2020 roku. Niech przyniesie Wam dużo miłości i wszelkiej dobroci.