9. Michałowice - Jagniątków

Sobota, czas na jakąś wędrówkę. Póki co zimy śnieżnej nie doczekałam się. Chociaż kiedy rano wstałam na termometrze minusowa temperatura i lekki szron na trawie. Słońce zaczyna operować nie ma co się ociągać tylko trzeba plecak zbierać i w drogę, zima czy jesień nie ważne. No i przeszłyśmy ok 10 km. to już taka nasza chyba norma. A gdzie? Nie daleko Podjeżdżamy autobusem do Michałowic. Dalej już na piechotkę do lasu i przed siebie. Pierwsze zdjęcie jak zwykle kiedy jestem w Michałowicach to widok na Śnieżne Kotły i przekaźnik. Jak widać śniegu jak na lekarstwo.

Idziemy dalej słońce świeci prosto w oczy, jest przyjemnie nawet ciepło. Koleżanki śmieją się ze mnie, że powinnam się cieszyć bo mam pod nogami śnieg. Jest trochę ślisko, musimy uważać. i tak wolnym krokiem paplając o wszystkim i niczym dochodzimy do rozstajnych dróg. Do miejsca zwanego "Trzy jawory". Chwilę zatrzymujemy się, mijają nas inni turyści. Wybieramy Drogę pod reglami i idziemy w kierunku Jagniątkowa.

dla potwierdzenia, że znalazłam śnieg

Dochodzimy do fajnej polany gdzie ponownie zatrzymujemy się, bo kto nam zabroni. Słońce świeci przytulam się do rosnących po środku polany brzóz. I znowu czas na snucie opowieści jak to dawniej wędrowałyśmy brodząc po kolana w śniegu. No i dobrze czas w drogę. Dochodzimy do szosy i na drugą stronę. Teraz idziemy wzdłuż niewielkiego potoku Brocz. Wyszukuję ile mogę zjawiska zimowe, czyli "lodowce" i tym podobne fantazje.

Dochodzimy do zabudowań Jagniątkowa i tutaj czekają na mnie czworonogi. Bardzo lubię je fotografować.

Jeszcze chwila marszu i kilka zdjęć lodowców, a właściwie fantazji lodowych.

zauważyłam łeb zwierzaka w tej fantazji 

I tak dochodzimy do przystanku, skąd autobusem wracamy do domu. Zadowolone, umówione na kolejną wędrówkę.

Wśród natury

Dzisiaj sama natura niech przemówi, słowa są zbędne.

I co złapiesz mnie?

Sójka co za morze się wybierała

Nie ma to jak na słońce się wystawić

W gromadzie raźniej

Na żerowisku

Na lodowisku

8. Wałbrzych.

Dzisiaj dla odmiany opuściłam Karkonosze i okolice. Przeniosłam się nie co dalej. Jak również zmieniłam grupę wędrowców. Wybrałam się do Wałbrzycha z liczną grupą uczestników Rajdu na Raty, była to wycieczka taka " miastowa". Oglądaliśmy miasto trochę z innej perspektywy jak to zwykle bywa. Z różnych względów nie uczestniczyłam do końca wędrowania. W każdym razie to co zarejestrowałam okiem obiektywu  to pokażę.  To co rzuca się w oczy po wyjściu z budynku dworcowego to straszące ruiny dużej fabryki porcelany. Niewiele pozostało po Fabryce Porcelany "Wałbrzych" na Starym Zdroju z 180 letnią tradycją fabryka dobiega końca. 

                        

Idziemy dalej, mijamy różne interesujące budynki, częściowo odremontowane, niektóre niestety straszące swoim wyglądem. Ta część Wałbrzycha jest raczej smutnym obrazem. 

dawny pałac C. Tielscha

Były hotel Sudety, obecnie straszy pustką

Dawny dom zdrojowy "Lwi Gród"

 

Jeszcze chwilę wędrowałam starymi uliczkami Wałbrzycha, widząc jaką degradację osiąga miasto w tej części. W końcu pożegnałam grupę i wróciłam do domu.